پروانه شدم (شهرام شکوهی)
اگر عشق تو داده بر بادماگه بی بال به پایت افتادماگر چه شعله ور شدم از توهرچه سوختم نرفتی از یادمهرچه سوختم نرفتی از یادمپروانه شدم ،دیوانه شدم ، با خویشتن خویش بیگانه شدممن به یادت همیشه دلشادمدر حصارت آزاد آزادمدلخوشم که میون این آتشگوشه ای عشق به چشم تو دادمگوشه ای عشق به چشم تو دادم پروانه شدم ،د...
خیال کن
خیال کن روزگارم رو به راههخیال کن رفتی و دلم نمردهخیال کن مهربون بودی و قلبم کنار تو ازت زخمی نخورده خیال کن هیچی بین ما نبودهخیال کن خیلی ساده داری می ریخیال کن بی خیال بی خیالم شاید اینجوری آرامش بگیریگذشتی از منوساکت نشستمگذشتی از منودیدی که خسته متو یادت رفته که توی چه حالیکنارت بودم و زخماتو بس...
مرغ شیدا (نامجو)
آتش در دل فكن، برپا كن صد شررسوزان كوبان شكن، بركش جامی دگر زین شام و زین پگاه، جانی دیوانه خواه با من بیگانه ای، خویشم خوان و خموشزهر است در خون من، بادا هماره نوش در سکوتی ماتمافزامن کناری و مرغ شیدا با من دلخسته گویداز چه بنشستهای تو تنها عشق یاری در دل دارممیدهد هر دم آزارمشکوهها تا بر دل دارم م...
فراتر از هر تصوری دوستت دارم
آنقدر دوستت دارم كهخودم هم نمیدانم چقدر دوستت دارم هر بار که می پرسی، چقدر ؟با خودم فکر می کنم ؛دریا چطور حساب موجهایش را نگه دارد ؟پاییز از کجا بداند هر بار چند برگ از دست میدهد ؟ابرها چه می دانند چند قطره باریده اند ؟خورشید مگر یادش مانده چند بار طلوع کرده است ؟!و منچطور بگویم کهچقدر دوستت دارم .....
نمیدونم .... شاید .....
نمیدونم چرا فکر میکنم بهم دروغ گفتی و احساسم بهم میگه رفتنت یه جورایی مربوط میشه به حرف من در مورد برادرم اونهمه اصرار برای حذف شماره تلفنت طبیعی نبود نمیدونم امیدوارم حدسم دروغ باشه
نگفتم ..........چه زود تعبیر شد و تو رفتی
وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست نگفتم : عزیزم ، این کار را نکننگفتم : برگردو یک بار دیگر به من فرصت بدهوقتی پرسید : دوستش دارم یا نه ، رویم را برگرداندمحالا او رفته و من تمام چیزهایی که نگفتم را می شنومنگفتم :عزیزم ، متاسفم ،چون من هم مقصر بودمنگفتم : اختلاف ها را کنار بگذاریم چون تمام آنچه می خواهیم...
لبخند شعر
برای پایی که نمیدودنه کفش میپوشمنه جوراباما گاهی تمام مغزم رااز ذهن بیرون میکشمو زیر دوش کیسه میزنممبادا بویش جز شعر و لبخند باشداما باور کن گاهیلبخند شعرم هممثل بوی جوراب پای نشستهمی آزارددلی را که بیخواب استو من زانوی سکوتم را بغل میگیرمو هق هقدلم را میشویم...مانی
دستمو بگیر .........
دستمو بگیر،نزار اشتباه برم جز در خونهات ، تو بگو کجا برم بی قرارتم ، ای همه قرار من تو بی کسیهام ،عشق تو تبار من عشق اول و آخر من سایه تو رو سر من ای همهی باور من ای کس و کارم به تو مدیونم به نگات به همه عاشق کشیهات میزاره دل سر به هوات تا تو رو دارم جای تو توی دل شکسته است اسمت کلید همهی درهای بسته...
گنبد مینا
دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم وندرین کار، دل خویش به دریا فکنم از دل تنگ گنهکار برآرم آهی کاتش اندر گنه آدم و حوا فکنم مایه خوشدلی آنجاست که دلدار آنجاست میکنم جهد که خود را مگر آنجا فکنم بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه تا چو زلفت سر سودازده در پا فکنم خوردهام تیر فلک، باده بده تا سرمست عقده در بن...
نگفتم ..........
وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست نگفتم : عزیزم ، این کار را نکننگفتم : برگردو یک بار دیگر به من فرصت بدهوقتی پرسید : دوستش دارم یا نه ، رویم را برگرداندمحالا او رفته و من تمام چیزهایی که نگفتم را می شنومنگفتم :عزیزم ، متاسفم ،چون من هم مقصر بودمنگفتم : اختلاف ها را کنار بگذاریم چون تمام آنچه می خواهیم...