تکرار یک تکرار

نمی داند دل تنها میان جمع هم تنهاست
مرا افکنده در تنگی که نام دیگرش دریاست
*
تو از کی عاشقی؟ این پرسش آیینه بود از من
خودش از گریه ام فهمید مدت هاست مدت هاست
*
به جای دیدن روی تو در «خود» خیره ایم ای عشق!
اگر آه تو در آیینه پیدا نیست عیب از ماست
*
جهان بی عشق چیزی نیست جز تکرار یک تکرار
اگر جایی به حال خویش باید گریه کرد اینجاست
*
من این تکرار را چون سیلی امواج بر ساحل
تحمل می کنم هرچند جانکاه است و جانفرساست
*
در این فکرم که در پایان این تکرار پی در پی

اگر جایی برای مرگ باشد!زندگی زیباست

...........

فاضل نظری